Pek dizi izlemem ki zaten bebek geldikten sonra ne dizisi, ne izlemesi? Asla istediğim film başladığında uyumuyor bebeğim. Genelde uyumuyor zaten ve hep kucağımda olmak istiyor. Neyse ki artık ufaktan oyuncakla oynamaya başladı da yanımda oturtup, oyuncaklarını veriyorum biraz oyalanıyor. Annem, bizde kalıyor bebek doğduğundan beri. Her yeni annenin yaşadığı bir durum biliyorum, şanslı olanların tabii. Annesi hayatta ve yanında olanlar olarak çok şanslıyız çok şükür. Annem İstanbullu Gelin'i izliyor, ben de yanında bebekten fırsat buldukça göz atıyorum işte. Geçen haftaki konu malum, izleyenler bilir, izlemeyenler için özet geçeyim; bir anne öldü ve çocuğunun dramını izledik. Eskiden olsa pek etkilenmezdim ne yalan söyleyeyim ama "anne" olduktan sonra durum değişti. İster istemez kendimi ölen annenin yerine koydum, çocuk için üzüldüm de üzüldüm hatta dizi bitti ben hala etkisindeydim.
Anne olunca, özellikle de emzirme önemindeki hormonların etkisiyle daha bir duygusal ve aşık oluyorsunuz. O öyle güçlü bir aşk ki uykusuzluğa, yorgunluğa, bitkinliğe dayanmanızı sağlayan büyük bir sabır ve tuhaf bir mutluluk getiriyor beraberinde. Empati yoksunu ben, artık bir çocuk ağlaması duyduğumda "kızım olabilirdi" deyip dikkat kesiliyorum. Ne yazık ki bitmek bilmeyen çocuk istismarı haberleri içimi acıtıyor ve inanılmaz hırslandırıyor. Elbette anne olmadan önce de bu haberlere çok üzülürdüm ama şimdi farklı, ister istemez kendi bebeğinizi düşünüyorsunuz bu haberleri duyunca. Filmler eskisi gibi gelmiyor artık bana, mesela Kill Bill de kadın kızına kavuştuğunda ne hisseti, şimdi anlıyorum; o zaman sadece bir sahneden ibaretti.
Yorumlar
Yorum Gönder